De imposante metamorfose van Château Les Vigiers

15 mei 2014 No Comments

De imposante metamorfose van Château Les Vigiers

De sfeer en adem van de adel en elite uit lang vervlogen tijden, maar wel met alle moderne gemakken en comfort van nu. Dat is Château des Vigiers ten voeten uit. En dan te bedenken dat het ruim 400 jaar oude kasteel, waar sinds 1994 een viersterrenhotel is gevestigd, eindjaren tachtig van de vorige eeuw niet meer dan een bouwval was.

Het is zomer 1989. Elisabeth en Lars Petersson en hun beide zonen brengen de zomervakantie door in de Dordogne. De Zweedse familie besluit een dagje te gaan toeren door de streek, op ontdekkingstocht. Via de eindeloze rijen wijnranken en pruimenbomen in de buurt van Monestier, amper twintig kilometer ten zuid-westen van de stad Bergerac, staat het gezin onverwachts voor wat ooit een kasteel moet zijn geweest, maar meer weg heeft van een spookslot. Alles piept en kraakt aan het merkwaardig genoeg nog bewoonde, oude gebouw zonder verwarming en aan alle kanten lekkende daken. Ook wordt het grotendeels overwoekerd door huizenhoog onkruid en lang geleden gesnoeide bomen. De nieuwsgierigheid van met name Lars Petersson is gewekt en bij navraag blijkt de familie voor het eens zo statige Château des Vigiers te staan. Dan sluit Lars Petersson even zijn ogen en laat vervolgens zijn fantasie de vrije loop. Stel je toch eens voor, een eigen kasteel als viersterrenhotel met een eigen wijngaard, een spa en wellness, sterrenrestaurant en uiteraard een golfbaan….

 

Lars Petersson maakte zijn droom waar. Een viersterrenhotel, golfbaan, wellness & spa en een Michelinster voor zijn restaurant

Château des Vigiers zoals Lars Petersson het in 1989 aantrof. Een bouwval, lekkende daken, geen elektra en water, maar nog wel bewoond!

 

FENIKS

Dagdromen. Het blijkt aan de Zweedse zakenman niet besteed. Zijn ambitieuze plannen met het kasteel laten hem vanaf dat moment niet meer met rust. Amper vijf jaar later, twaalf maanden nadat de eerste twee negen holes zijn aangelegd op het 450 hectare grote landgoed, zijn het kasteel en nagenoeg alle bijgebouwen als een feniks uit hun as herrezen en lijken plots de gouden tijden van de adel en de elite te herleven. Net als in de renaissance mag het volgens Petersson de gast aan niets ontbreken, maar dan wel met de moderne gemakken en comfort van nu. Golf, een spa met welness, beautycenter en op zijn minst één Michelinster voor het restaurant Les Fresques (De Fresco’s). Wat het laatste betreft, het zou helaas voor de Zweed altijd bij een ultieme wens blijven om in de wereldberoemde, maar ook veel gevreesde restaurantsgids te worden genoemd. Petersson overleed namelijk in 2004. Tien jaar na zijn dood werden de kookkunsten van Didier Casaguana van restaurant Les Fresques eindelijk bekroond met een Michelinster. Niet alleen een terechte erkenning voor de subtiele kookkunsten van maître Didier Casaguana en zijn brigade, maar meer nog een hommage aan de man die Château des Vigiers weer op de kaart zette. En hoe!

De geschiedenis van Château des Vigiers gaat terug tot 1597 als op de resten van een vestingsfort uit de twaalfde eeuw een begin wordt gemaakt met de bouw. Eigenaar en initiatiefnemer is Jean Vigier, de naamgever van het château en een van de ‘koningsrechters’ onder Henri le Bon, de eerste regerende vorst uit de bekende Bourbon dynastie en grootvader van de meest markante koning uit de Franse geschiedenis, Louis XIV, beter bekend als de Zonnekoning. Bijna een kwart eeuw later voltooit de dochter van Jean Vigier het château, dat in de volksmond ook wel ‘Le petit Versailles’ wordt genoemd. Tot aan de Franse Revolutie in 1798 blijft het kasteel in bezit van de familie Vigier, om ververvolgens in de afgelopen tweehonderd jaar diverse malen van eigenaar te wisselen. Tot de zomer van 1989, als het volledig in verval geraakte Château des Vigiers door Lars Petersson als zijn eigen geesteskindje wordt geadopteerd.

NO BED- BUT TEETIME!

Het moet gezegd, Petersson heeft bijna het onmogelijke gepresteerd. Want Château des Vigiers is een plaatje en indrukwekkend tegelijk. De eindeloze oprijlaan, dwars door de fairways en wijngaarden, met aan het einde op een plateau het kasteel doet in niets meer herinneren aan de ruïne en wildernis die Petersson vijftien jaar geleden aantrof. Eenmaal in de vestibule van het kasteel annex viersterrenhotel verwacht je elk moment diezelfde Zonnekoning met zijn complete hofhouding tegen het lijf te lopen. De uiterst charmante dame achter de receptie, mantelpakje en een opvallende leesbril op het hoofd, is toch écht uit anno nu, die keurig haar talen spreekt. En dat laatste is niet alle Fransen gegeven, overigens dit volledig terzijde.

Een vlugge rondleiding over het landgoed leert dat de accommodatie op Château des Vigiers in totaal 87 kamers telt verdeeld over drie gebouwen waarvan zeven klassieke en 18 luxe kamers in het kasteel zelf. De categorie kamers ‘Les Prestiges’ in het kasteel is van recente datum.

Lars Petersson overleed in 2004. Tien jaar later werd zijn Les Fresques bekroond met een Michelinster

De kookkunsten van Didier Casaguana werden in 2014 bekroond met een Michelinster

Puur genieten in Les Fresques

Gastronomische hoogstandjes in sterrenrestaurant Les Fresques

Didier Casaguana verrast elke dag zijn gasten in Les Fresques

Gastronomische hoogstandjes op Les Vigiers, dat over een eigen wijnkelder beschikt

In de dependance zijn elf suites en evenzoveel standaardkamers ingericht, terwijl in het voormalig koetshuis veertig zeer ruime slaapvertrekken beschikbaar zijn. En na een rondje golf is het heerlijk ontspannen in de wellness en spa. Ook aan de inwendige mens is gedacht. Er zijn twee eetgelegenheden op Château des Vigiers. In een vleugel van het kasteel is het al eerder genoemde Les Fresques sterrenrestaurant met zijn renaissancestijl muurschilderingen en uitzicht over het meer. Minder formeel is brasserie Le Chai in het voormalige gebouw waar ooit de druiven werden geperst. In de zomermaanden is het terras met zijn vergezichten een uitgelezen plek om te lunchen of te dineren.

Het uitzicht over de golfbaan vanaf het terras de Brasserie

Op het zonovergoten terras van de Brasserie kan onder andere in alle rust de lunch worden gebruikt.

Het panorama vanuit de luxe kamer in het château over het meer en de green van hole 18 van ‘Le Lac’ maakt het verblijf direct ‘compleet’. De wanddecoratie met jachttaferelen en elkaar minnekozende lieden, niet het meest favoriete behangetje voor thuis, hoort onlosmakelijk bij de inrichting en geeft ook nog eens een beeld hoe de adel, bourgeoisie en elite destijds leefden.

Château les Vigiers telt 28 kamers, waaronder een aantal 'les prestiges'

Het uitzicht vanuit je hotelkamer is imponerend

 

Als God in Frankrijk dus en daar mag je als gast duidelijk van mee profiteren, is het parool van het management van Vigiers. Van badkamer tot slaapvertrek, alles is tot in de perfectie geregeld en dat geldt zeker voor het bed. In veel Franse hotels en chambre d’hotes vaak de grootste vijand van de rug, echter de sponde hier nodigt direct uit voor een spontaan middagdutje. De verleiding is groot, zeker na een lange autorit, maar het lits-jumeaux moet voorlopig in de wachtstand worden gezet; no bed-, but teetime!

SPROOKJE

Ook al is de ligging bijzonder en is met name de derde en jongste lus Le Lac het meest uitdagend, een championcourse is Les Vigiers zeker niet. De baan mist hiervoor de nodige pretenties, maar is de moeite van het spelen absoluut waard. De meeste greenfeespelers, leden en zelfs ook medewerkers omschrijven de 27 holes als een ‘vakantiebaan’, waar met name de hoge handicappers ook met een goede score kunnen thuiskomen. Met dank aan de veelal brede en dus vergevingsgezinde fairways, het handelsmerk van Les Vigiers. De drie lussen van elk negen holes, La Vallée, (De Vallei), Les Vignes (De Wijngaarden) – beide in 1992 gerealiseerd en Le Lac (Het Meer) – 2008 – zijn van de hand van de alom geprezen architect Donald Steel.

 

Een sprookjes hole, de 9e van le Lac, de green vlak voor het kasteel

Hole 9 van Le Lac met uitzicht op het kasteel

 

 

 

 

Het is druk op de baan volgens de caddiemaster. Maar we zijn niemand voor en achter ons!

Wie met paarse golfballen speelt, loopt sneller kans zijn bal tussen de duizenden blauwe pruimen nooit meer terug te vinden

 

 

 

 

 

Op le Lac is het zaak vooraf het caddieboekje goed te bestuderen.

Op les Vignes liggen de zoete, paarse druiven in het najaar voor het oproepen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het is spitsuur op alle drie de negen lussen deze middag volgens de caddiemaster. Echter de gevreesde, lange wachttijden op de teebox blijven uit. Sterker nog, we vragen ons af waar de flights voor en achter ons uithangen. Alle tijd dus om de baan te verkennen. Want ook al zijn de fairways breed en kun je een ferme slice of fade meestal wel permitteren, je moet het natuurlijk niet te dol maken. Want out of bounds bestaat wel degelijk op Vigiers. Op hole 2 van de ‘Vallée bijvoorbeeld, een lange par 5 van 512 meter (backtee) is het zaak recht te blijven. Links de beruchte witte paaltjes en 135 meter voor de green rechts duikt een waterhazard op. De kortste par 3 van de drie lussen is wat de dames betreft hole 3 van de ‘Vallée. Een kort ijzer, of voor de betere godinnen een wedge, lijkt voor de te overbruggen 90 meter op het eerste gezicht voldoende. Weet wel dat de green hoger ligt, dus ben je snel te kort. Een clubje meer dan gebruikelijk is het advies, maar houd wel rekening met de rotsenpartij pal achter de green.

Spelen tussen de eindeloze rijen wijnranken en pruimenboom die op Les Vignes in ruime maten aanwezig zijn, is een aparte ervaring. In de maand september liggen de heerlijk zoete en sappige paarse pruimen op de vlakke fairways van Les Vignes gewoon voor het oprapen. Een buitenkansje, zeker als je toch op zoek bent naar je bal. Toch een tip voor de dames onder ons. Gebruik witte, of desnoods gele golfballen. Het maakt een eventuele zoektocht naar je bal tussen de duizenden her en der verspreide paarse pruimen er een stuk makkelijker op.

Voor de derde lus, Le Lac, is het zaak het caddieboekje vooraf goed te bestuderen. Liefst vier doglegs vragen er eigenlijk om de driver in de tas te laten. Liever korter en nauwkeuriger is het parool hier. De eerste teebox van Le Lac ligt achter het kasteel en leid je deels door een bos. Het mooiste is voor het laatste bewaard. De 417 meter lange par-4 eindigt vlak voor de ingang van het kasteel. Met een ‘sprookje van een hole’ is dan ook niets te veel gezegd.

SAINT-ÉMILION

Les Vigiers is in de wijde omgeving de enige volwassen golfbaan. Althans, dat was het lange tijd. Maar daar komt snel verandering in. Op nog geen vijftig kilometer afstand, vlakbij het beroemdste wijnstadje van de bordeauxstreek, Saint-Émilion, worden in september van 2014 de eerste negen holes van een fonkelnieuwe golfbaan (architect Tom Doak) geopend. Eigenaar van Saint-Émilion Golf Course is Morgue d’Algue, de grootste golffamilie in Frankrijk en tevens eigenaar van het prestigieuze Saint-Nom-la-Bretèche ten westen van Parijs. De tweede negen staat voor 2016 gepland. Voor zover bekend is de golfbaan – vooralsnog – niet voor het publiek toegankelijk.

 

Grand Cru wijnen, Grand Cru Golf:

De eerste 9 holes van de nieuwe golfbaan bij Saint-Émilion worden in september 2014 geopend

 

Voor Les Vigiers is de komst van een golfbaan in de omtrek als een geschenk uit de hemel. Er wordt overigens wel nauw samengewerkt met Château Les Merles (9 holes en plannen voor uitbreiding naar 18 holes) in de buurt van Bergerac. De baan maakt weliswaar onderdeel uit van de ‘Golf Pass Dordogne’ waar je met korting op zeven golfcourses in de Dordogne kunt spelen (zie kader ‘Golf Pass Dordogne’), maar ligt – met uitzondering van Les Merles – ten opzichte van die meeste andere zes golfclubs nogal geïsoleerd. ,,De Bordeauxstreek geniet wereldwijd veel meer bekendheid dan de Bergerac en dat merken ze op Château des Vigiers helaas maar al te goed’’, zegt pr- en marketingmanager Cédric Plesis. ,,Lag Vigiers in de veel populairdere Bordeaux, dan trok het automatisch ook meer bezoekers’’ is zijn overtuiging. Dus kijkt men bij Vigiers dan ook reikhalzend naar het moment dat de eerste bal op Saint-Émilion wordt geslagen. ,,Twee golfbanen en een accommodatie van allure op iets meer dan een half uur rijden, dat is alleen maar goed voor de promotie van beide streken. Saint-Émilion heeft in tegenstelling tot Les Vigier geen hotelaccommodatie. Een packagedeal tussen partijen sluit ik op termijn niet uit’’, aldus Cédric Plesis. Want golf en wijn zijn nu eenmaal onlosmakelijk aan elkaar verbonden. Zeker op Châteaux des Vigiers.

Greenfees 2014 Château des Vigiers

Net als de meeste golfbanen in Zuid-Europa gelden op Château des Vigiers voor het hoog- en laagseizoen afwijkende greenfeetarieven. Voor 18 holes tel je op alle dagen van de week in het hoogseizoen (14 april tot en met 15 oktober) 69 euro neer. Het tarief in het laagseizoen ligt 20 euro lager. Het voordelige ‘couple’ voor echtparen kent Château des Vigiers niet. De 6-holes Academy Course is het gehele jaar door bespeelbaar voor 20 euro. Een buggy voor 18 holes kost 39 euro  Voordelig golfen in de Dordogne. Voor studenten en jongeren tot 18 jaar gelden gereduceerde tarieven. Voor alle tarieven: http://www.vigiers.com/golf-breaks-france/golf-des-vigiers/green-fees-dordogne/

Met de ‘Golf Pass Dordogne’ speel je op de zeven golfbanen in de Dordogne tegen sterk gereduceerde greenfeetarieven. Naast Golf des Vigiers kun je met de golfpas ook op Golf de la Marterie, Golf de Lolivarie, Golf de Perigueux, Golf les Merles, Golf d’Essendieras en Golf de la Forge terecht. De Golf Pass Dordogne is gratis en bij alle bovengenoemde golfbanen verkrijgbaar. Je betaalt alleen bij de eerste boeking het volle tarief, daarna kan de korting per greenfee tot wel dertig procent oplopen. De kortingspas is twee maanden geldig met een maximum van twee ronden op dezelfde golfbaan. Van tevoren reserveren is aan te raden. De ‘Golf Pass Dordogne’ kan ook worden gedownload via http://www.golf-dordogne-perigord.com/golf-pass-dordogne-france.html

Vervoer naar de Bergerac kan op verschillende manieren. Ga je met de auto naar Bergerac, dan wacht je van Nederland een lange (tol)weg door Frankrijk van bijna 1100 kilometer vanaf Utrecht via de steden Lille, Parijs, Chartres, Orleans, Limoges, Brive-La-Gaillarde en Périgueux. Een alternatief is vliegen. In amper twee uur ben je op de plaats van bestemming. Vanuit Rotterdam verzorgt Transavia van eind april tot eind oktober wekelijks drie tot vier vluchten op Bergerac. Voor tarieven en vluchtschema’s, kijk  op www.transavia.com.

De wijnstreek Bergerac is 12.800 hectare groot, verdeeld over de beide zijden van de rivier de Dordogne. De Bergeracwijn wordt door wijnkenner Hugh Johnson aangemerkt als ‘een goede buurman van de Bordeaux waar varianten van de bordeauxdruif worden gebruikt’. Weliswaar niet met een wereldfaam als een Saint-Émilion, Pomerol en de prijzige Chateau Yqem (Sauternes) toch kent Bergerac een aantal zeer goede wijnhuizen. Het proberen meer dan waard zijn bijvoorbeeld Clos des Verdots, Chateau Masburel, Dom l’Ancienne Cure en de niet te versmaden dessertwijn Montbazillac.

Tekst: André Buurman, LetsPlayGolf, Beeld; André Buurman en Les Vigiers

 

Dordogne, Frankrijk, Les Vigiers, Michelinster, Saint-Émilion Europa

Leave a Reply