Haagsche golfers vinden Waterloo op De Gelpenberg

21 mei 2017 No Comments

Haagsche golfers vinden Waterloo op De Gelpenberg

Houtrak bij de Heren en De Pan bij de Dames zijn de nieuwe landskampioenen in de hoofdklasse. Het betekende tevens een voortijdig einde aan wat een mooi sprookje had moeten worden voor de Haagsche golfers. ‘Verliezen doe je met zijn allen.’

Een tweede plek. Natuurlijk klinkt het mooi, is het een prestatie van formaat en absoluut een klinkende afsluiting van een op zich succesvol seizoen. Maar toch. Los van het feit dat het woord vice-kampioen niet echt klinkt, wil je, wanneer je in de finale staat, die ook winnen. Tweede worden…. tja…Joop Zoetemelk kan er over meepraten. Het telt eigenlijk niet, je kan er niks mee en eerlijk gezegd, je hebt er weinig aan. ‘The winner takes it all’, ‘no time for losers’…… we brullen het met zijn allen uit volle borst mee, tenzij het onszelf betreft.

Een tweede plek voor Dames 1 van de Haagsche

Een tweede plaats voor Dames 1 van de Haagsche

Toch zouden we Dames 1 van de Haagsche ernstig tekort doen als we de tweede plek achter landskampioen De Pan slechts ter kennisgeving zouden aannemen. Want de meiden kunnen met recht trots terugkijken op gewoon een goed seizoen. Want na de landstitel in 2012 en nog een kruisfinale het jaar daarna, werd het angstig stil rond de Wassenaarse golfsters. Handhaven was het parool in de jaren die volgden tot het seizoen 2017 zich aandiende. Met een fikse klop op de deur werd als bij toverslag een nieuw, fris en vooral jong team uit de stijgers gehaald. ‘Weg met het grijze-muizenetiket, we gaan voor de kruisfinales en dus ook voor het landskampioenschap’, was vanaf de eerste competitiedag het parool van de zes ambitieuze meiden, onder aanvoering van captain Annemiek Dompeling.

Annemiek Dompeling, captain van Dames 1

Annemiek Dompeling, captain van Dames 1 is trots op haar team.

Het eerste doel, de kruisfinales, werd zonder al te veel inspanning bereikt. De landstitel bleek echter nog een brug te ver. Toch is er dan de teleurstelling, ook al is die tweede plek achter een uiterst talentvolle en ook slimme ploeg als De Pan, alles behalve een schande. En ja, het kwartje had ook anders kunnen rollen in die beslissende match. Het zag er in de vroege middaguren zelfs nog zonnig uit, met in een aantal partijen een Haagsche voorsprong. Maar aan het eind van het liedje trok De Pan toch aan het – overigens verwachte – langste eind.

Tranen

Arme Carlijn de Graaf. Ze trok zich haar nederlaag en uiteindelijk ook die van het team bijna persoonlijk aan. Hole 17/par 3, bij een stand van 2up voor Caroline Karsten, moest door haar gewonnen worden om nog kleine kans te maken op een play-off. Waar Karsten haar bal in de linkerbunker naast de green sloeg, moest De Graaf zich uit een benarde positie vlak bij een hekwerk proberen te redden. Aan die bijna onmogelijke slag mankeerde overigens weinig, maar de bunkerslag van haar tegenstander was er eentje uit het boekje. De winnende putt van De Pan zorgde voor een enorme ontlading bij de speelsters en aanhang. Voor Carlijn de Graaf restte slechts de grote teleurstelling en de tranen. ‘We waren zo dichtbij’, snikte de van Zeewolde overgekomen speelster, nadat ze door al haar teamgenoten werd getroost. ‘Ik hield het net als de andere meiden ook niet droog’, erkende Annemiek Dompeling na afloop. ‘De Pan pakte op de juiste momenten de punten. Dat is hun klasse. Dus zijn de felicitaties op hun plaats. We kunnen terugkijken op een fantastisch seizoen met helaas niet de hoofdprijs. Maar als dit team bij elkaar blijft, dan kan er nog wat moois uit groeien. Daar ben ik van overtuigd. Winnen doe je met zijn allen, maar verliezen ook. Ik ben hartstikke trots op iedereen.’

@ André Buurman

Severiano Prins; geen punten tegen Houtrak

De Dames van de Haagsche hadden overigens over belangstelling van supporters aan de ‘zijlijn’ weinig reden tot klagen. Ondanks de slordige 450 kilometer, iets minder dan de afstand tussen Den Haag en Parijs, heen en terug naar De Gelpenberg. Bij elkaar een kleine vijf uur sturen, indien je je aan de snelheid houdt. Tussen de supporters ook het team van Heren 1 van de Haagsche, dat de dag ervoor in de halve finale sneuvelde tegen de latere winnaar, Houtrak.

Homogeniteit

Captain Maarten Slootmaekers had om het mislopen van de finale te analyseren weinig woorden nodig: ‘Verdiend verloren.’ Kort en bondig. ‘Houtrak was gewoon de betere ploeg. Severiano (Prins, red.) en ik zijn de enige twee spelers, die geen enkel punt hebben binnengehaald. Dat reken ik mezelf wel aan. Ik had dit niet verwacht, dus sta ik hier een flinke partij te balen. Desondanks vonden we het als een plicht om vandaag de Dames aan te moedigen. Dat dit niet mocht baten, is een ander verhaal. Het zegt dus veel over de homogeniteit van een club als de Haagsche.’

Tekst; André Buurman, Beeld; Archief Kon. Haagsche (teamfoto), André Buurman

Gelpenberg Competitie Hoofdklasse

Leave a Reply