Vechten voor behoud, dat zijn ze bij de Haagsche niet gewend

1 mei 2014 No Comments

Vechten voor behoud, dat zijn ze bij de Haagsche niet gewend

De vaderlandse competitie in de hoofdklasse loopt op zijn eind. Speelronde zes staat voor veel clubs dit weekeinde geprogrammeerd. En dat betekent voor onder andere de vrouwen van de Haagsche dat zij hun laatste wedstrijd van de reguliere competitie afwerken.

Her en der zullen al de eerste beslissingen vallen. Voor alle Wassenaarse ploegen zijn de belangen groot. Waar de vrouwen van de Haagsche nog azen op een plek in de kruisfinales, daar kennen de mannen van zowel de Haagsche als Rozenstein andere zorgen.

Om met de laatste te beginnen. Het debuut op het hoogste niveau van de amateurcompetitie leverde de debutant tot nu toe geen punten op. Nul uit vier is de trieste balans in poule 2 voor de ploeg, die vorig jaar nog met overmacht naar de hoofdklasse promoveerde. De cijfers, 52 verloren tegen slechts 20 gewonnen wedstrijdpunten, spreken ook voor zich. In het slechtst denkbare scenario kan Rozenstein komende zaterdag al afscheid nemen van amper één seizoen hoofdklasse. Bij verlies tegen Prise d’Eau en minimaal een gelijkspel van directe concurrent de Kennemer tegen koploper de Eindhovensche is degradatie een feit. Dat de Eindhovensche punten verspeelt aan de Kennemer ligt overigens niet direct in de lijn der verwachtingen.

Teamcaptain Robert Frijling over de kansen van Rozenstein: ,,We gaan nog uit van twee zware potten. Daar moet iedereen zijn beste spel laten zien. Ondanks de vier nederlagen en de wetenschap dat we voor de laatste kansen vechten, is de stemming positief binnen de groep. En mochten we onverhoopt niet in onze opzet slagen dan is er zeker geen man over boord. De ervaringen, die we nu in de hoofdklasse hebben opgedaan, daar kunnen we de komende jaren alleen maar van profiteren. Ons grootste probleem in de afgelopen vier wedstrijden lag bij de foursomes. Daar lieten we te veel punten liggen en zijn niet één keer met een voorsprong gaan lunchen. Op dit niveau wordt het dan lastig om de partij in de singles naar je toe trekken. Maar nogmaals, we gaan de strijd met open vizier aan en zullen er alles aan doen om degradatie te voorkomen.’’

Het vege lijf redden

Het is een kleine stap van Rozenstein naar de Haagsche, amper drie kilometer verderop op Wassenaars grondgebied. De mannen in dit geval, die in poule 1 van de hoofdklasse na drie wedstrijden heel verrassend nog altijd tegen die hatelijke nul aankijken. De tweede competitiehelft, te beginnen komende zaterdag tegen De Pan, zal dus de ommekeer moeten komen. Winnen is voor de Haagsche essentieel om niet verder in de problemen te geraken. Doelstelling is handhaving en vooral ver weg te blijven van de onderste twee plekken in de poule. Laatste worden betekent automatisch degradatie en de nummer voorlaatst moet via de nacompetitie proberen het vege lijf – behoud hoofdklasse – te redden. Een scenario dat de Haagsche onwaardig lijkt, kijkend naar de prestatielijst van de club in de afgelopen tien jaar, waarin liefst zeven keer de kruisfinales werden gehaald. Met als absolute hoogtepunt de landstitel in 2008.

 

Geen druk voor Robert Frijling en zijn mannen

Captain Robert Frijling debuteert met Rozenstein in de hoofdklasse

 

Captain Maarten Slootmaekers maakt al achttien jaar deel uit van de hoofdmacht van de Haagsche. En niet eerder begon voor hem de competitie zo bizar als die van 2014. ,,In al die jaren geloof ik hebben we hooguit vijf keer de kruisfinales gemist en werden we keurig derde in de poule’’, meent Slootmaekers zich te herinneren. ,,De kruisfinales zijn geen optie meer, het geloof in handhaven in de hoofdklasse is bij alle spelers van het team heilig aanwezig. Men moet hier bij de Haagsche wel even wennen aan dat idee’’, weet hij.

Neus op de feiten

,,De vorm is er niet’’, is de simpele conclusie van de captain. En vervolgens: ,,Vorig jaar hebben we door het vertrek van Robin Kind en Bart Nolte (respectievelijk professional en stapje terug naar de senioren, red.) uiteraard veel kwaliteit ingeleverd. Met een relatief nieuw en jong team zijn we er toch in geslaagd de kruisfinales te halen. Op zich een knappe prestatie. Daarom waren de verwachtingen voor dit jaar ook hooggespannen omdat de ploeg ten opzichte van afgelopen seizoen op slechts één plek is gewijzigd. Tegen Noordwijk werden we al snel met de neus op de feiten gedrukt. Een sterke team waar we verdiend van verloren. De Noord-Nederlandse is een ander verhaal. Toen had de hele ploeg last van een off-day. Dat geeft ook gelijk het verschil aan met vorig jaar. Als er één of twee spelers minder in vorm waren, dan ving de rest dat wel op. Tegen de Noord-Nederlandse was eigenlijk iedereen uit vorm. Van Broekpolder, ook een sterk tegenstander, verlies je met het kleinst mogelijke verschil. Als je daar een punt pakt, dan staan de zaken er ineens heel anders voor. Het afgelopen weekeinde waren er geen competitieverplichtingen. Die hebben we gebruikt om te trainen en niet alleen op de drivingrange vanaf het matje. Sparren tegen het tweede team, of onderling. Want als de vorm ontbreekt, zal je moeten oefenen.’’

Indianenverhalen

Slootmaekers zegt ook meteen alle geruchten uit de wereld te helpen dat er sprake is van een crisis, of dat een oude rot als Bart Nolte zaterdag tegen De Pan zijn comeback al zou maken. ,,Indianenverhalen. We gaan het op eigen kracht doen’’, zegt hij resoluut. En daar direct aan toevoegend: ,,De Haagsche is nooit actief geweest in het weghalen van talenten bij andere clubs. Die spelers meldden zich altijd vanzelf wel. Want spelen in het eerste team bij de Haagsche op hoofdklasseniveau, dat was en is nog altijd fantastisch en een grote eer tegelijk. Maar de tijden veranderen. Andere clubs kunnen nu eenmaal meer faciliteiten bieden dan wij. Dus is de verleiding voor jonge, vaak nog studerende talenten groot om toch maar voor die andere club te kiezen. Men is hier gewend dat we jaar in, jaar uit om de prijzen strijden. Dus is het wel even schrikken dat het nu minder gaat. Misschien is de tijd daar om eens serieus over bepaalde zaken te gaan nadenken.’’

Het vrouwenteam van de Haagsche vecht zaterdag tegen Amelisweerd voor de laatste kans op een plek in de kruisfinales. Na de nederlaag tegen de Eindhovensche is winnen niet alleen een must, Amelisweerd moet zelfs met grote cijfers worden geklopt om de kans op de tweede plaats in de poule te vergroten. De ploeg uit Utrecht deelt met 7 uit 4 de eerste plek met de Eindhovensche, maar de laatste staat er met 57-15 beter voor. Ook de Haagsche heeft zeven punten, maar speelde een wedstrijd meer. Op de laatste competitiedag op de Haagsche treft Amelisweerd Toxandria en de Eindhovensche is dan de tegenstander van het nu nog puntloze Prise d’Eau.

 

Tekst: André Buurman Let’s Play Golf. Beeld: Ronald Speijer en André Buurman

Bart Nolte, behoud, degradatie, faciliteiten, Haagsche, kruisfinales, Letsplaygolf, Robin Kind, Rozenstein, spelersbeleid Laatste nieuws

Leave a Reply